گروهی از محققان سنگاپوری یک آرایه بسیار منظم فشرده از خوشه‌های نانوذره‌ای طلا تولید کرده‌اند که می‌تواند عملکرد حسگرهای SERS را بهبود بخشد.

به گزارش علم پرس به نقل از ایسنا، سرطان، عوامل بیماری‌زای غذایی و تهدیدهای زیستی را می‌توان با استفاده از روشی به‌ نام طیف‌سنجی رامان بهبودیافته سطحی (SERS) شناسایی کرد. با این حال برای افزایش حساسیت این روش، سیگنال‌های حاصل از این مولکول‌ها باید به شدت تقویت شوند و حسگرهای SERS نیاز به بهینه‌سازی دارند.

«پراکنش رامان» زمانی اتفاق می‌افتد که مولکول‌ها تابش‌هایی با طول موج متفاوت از تابش فرودی منتشر می‌کنند. با ایجاد تماس میان این مولکول‌ها با سطوح فلزی نانوساختار که تحت تابش لیزر با طول موج مشخص قرار دارند، می‌توان آنها را با استفاده از SERS شناسایی کرد.SERS

یک حسگر سطحی ایده‌ال باید دارای ویژگی‌هایی نظیر «حاوی نانوساختارهای فلزی فشرده (به‌ طور معمول از جنس طلا یا نقره) برای تشدید پراکنش رامان»، «دارای آرایش منظم برای تولید تکرارپذیر سطوح سیگنال»، «مقرون‌ به‌ صرفه از نظر اقتصادی» و «دارای استحکام مکانیکی جهت حفظ عملکرد مناسب در طول زمان» باشد.

تعداد کمی از راهکارهای موجود تمام ویژگی‌های فوق را برآورده می‌کنند. با این حال، «فونگ لینگ یاپ» و «سیواشانکار کریشنامورثی» در موسسه تحقیقات و مهندسی مواد A*STAR در سنگاپور به همراه همکارانشان آرایه‌های نانوخوشه‌ای بسیار منظم و فشرده‌ای از طلا تولید کرده‌اند که مطلوب‌ترین ویژگی‌ها را از نظر ساخت و حسگری دارا هستند.

آنها علاوه بر سطوح صاف، توانستند نوک الیاف نوری را نیز با این آرایه‌ها روکش‌دهی کنند؛ از این ساختارها می‌توان در کاربردهای حسگری از راه دور همچون پایش آلاینده‌های پرخطر استفاده کرد.

این محققان با استفاده از سطوح روکش‌دهی شده با نانوذرات پلیمری خودشکل‌دهنده، آرایه‌های خود را به روش خودآرایی تولید کردند؛ نانوذرات طلا به صورت خودبه‌خودی به سطوح پلیمری متصل شده و خوشه‌های طلا را شکل می‌دهند.

آنها توانستند با تغییر اندازه و چگالی ساختارهای پلیمری، اندازه و چگالی خوشه‌های طلا را تنظیم کرده و بیشترین بهبود SERS را به‌ دست آورند. روش آنها همچنین از کارایی بالایی برخوردار است. برای روکش‌دهی یک ویفر با قطر ۱۰۰ میلی‌متر یا روکش‌دهی نوک ۲۰۰ فیبر نوری، کمتر از ۱۰۰ میلی‌گرم پلیمر و ۱۰۰ میلی‌گرم نانوذرات طلا مورد نیاز است. از آن جایی که این روش به‌ معنای واقعی کلمه «خودآرایی» است، نیاز به تجهیزات خاص یا اتاق‌های تمیز ندارد و بنابراین برای تولید کم‌هزینه تجاری مناسب است.

جزئیات این کار در مجله «ACS Nano» منتشر شده است.

علم پرس